Literatura piękna

⏳ 2 min 42 s

Bez mojej zgody – Jodi Picoult

Ile kosztuje życie i co można zrobić, aby je ocalić? To jedno z pytań, jakie nasuwa się podczas czytania książki Jodi Picoult „Bez mojej zgody”. Nie jest to w żadnym wypadku prosta historia i opowiada nie tylko o życiu rodziców z chorym dzieckiem.

Każdy ma swoje miejsce

W powieści zostaje przedstawiona historia rodziny Fitzgeraldów zmagających się z ważnym problemem. Szesnastoletnia Kate ma ostrą białaczkę promielocytową, którą zdiagnozowano u niej w weku dwóch lat. W ten sposób od czternastu lat rodzina zmaga się z problemami, gdyż choroba uparcie wraca, pomimo wszelkich prób jej powstrzymania.

Autorka, choć dorosła, oddaje w całkiem realistyczny i bardzo prosty sposób to, co może czuć dorastająca, trzynastoletnia bohaterka Anna, jej chora siostra Kate i Jesse – ich osiemnastoletni brat. Nie jest to łatwy zabieg, tym bardziej, że nie jest to standardowa rodzina. Niemniej jednak każde z nich ma tu miejsce by powiedzieć coś od siebie, opowiedzieć swoją własną wersję wydarzeń. Swój głos dostają także rodzice, którzy zmuszeni zostali do podejmowania trudnych decyzji.

Granica moralności

Osoby mające dzieci wiedza, że ich pociechy nie będą takie jak z ich marzeń, choć mają taką nadzieję. Bycie rodzicem nie jest łatwe. Picoult porusza tu kwestie, co może się wydarzyć, gdy jedno dziecko jest bardzo chore. Autorka pozakazuje, jak może wyglądać życie w takiej sytuacji i z jakimi dylematami może przyjść się zmierzyć. Dylematy te będą często balansować na cienkiej granicy sprawiedliwości i moralności, miłości do dzieci.

Pozycja porusza też trudny temat dla każdego, kto decyduje o drugim człowieku: jak daleko jesteś się w stanie posunąć, aby uratować kogoś, kogo kochasz? Niby łatwe, ale jednak trudne, zwłaszcza, gdy wiesz, że ratując jedno sprawiasz ból drugiemu. Przedstawiony punkt widzenia bohaterów pokazuje ich dylematy, problemy i uczucia. Pokazuje, że z trudnych, niepewnych sytuacji nie ma dobrego wyjścia. Punkt widzenia osób trzecich, wplecionych w tą historię pokazuje obraz rodziny z innej perspektywy.

Mogło być lepiej

Pozycja nie jest łatwa ze względu na swoją tematykę, która została jednak potraktowana trochę po macoszemu. Przewaga dialogów sprawia, że powieść czyta się łatwo, ale brak rozpisanych motywów i przemyśleń Fitzgeraldów mocno spłyca te postacie. Opis życia kuratora Julii i adwokata Campbella mogłyby zdecydowanie zostać skrócone – niepotrzebnie rozwlekają one akcję. Zamiast licznych scen, które nie wnoszą nic do sytuacji rodzinny, powinny się pojawić dogłębne refleksje trojga dzieci i ich rodziców. Rozwinięcie wątków Sary i Briana dałoby książce dodatkowy ładunek emocjonalny, a głos Kate (którego zabrakło) stanowiłby ciekawy element, gdyż o niej mówią wszyscy, jakby jej nie było.

Książka porusza, ale brakuje jej głębi by była naprawdę dobra. Po przeczytaniu nasuwa się wiele pytań, pojawia się wiele możliwości do dyskusji na temat rodzicielstwa i moralności. Pomimo kilku niedociągnięć polecam tę wyprawę wraz z rodziną Fitzgerald.

Warto tu zaznaczyć, że w 2009 roku swoją premierę miał film na podstawie tej książki.

Źródło grafiki: proszynski.pl

Szczegóły:

Liczba stron: 440

Numer wydania: I

Data pierwszego wydania: 17.01.2005

Data pierwszego wydania PL: 17.01.2005

Data tego wydania: 17.01.2005

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka