Poradniki

⏳ 3 min 12 s

Jak mniej myśleć – Christel Petitcollin

Poradnik “Jak mniej myśleć” Christel Petitcollin napisany lekkim językiem, jest adresowany do osób o wysokiej wrażliwości na bodźce czy też ciągle analizujących świat otaczający. Na jej kartach znajdziemy wyjaśnienie możliwych przyczyn m.in. myślenia w nadmiarze oraz kilka porad jak sobie poradzić z tym tematem.

Oto jest nadwydajny człowiek

Christel Petitcollin wprowadza w pierwszej części poradnika pojęcia człowieka nadwydajnego, czyli takiego, u którego dominująca jest prawa półkula mózgu. Z tego powodu taka osoba jest bardzo wrażliwa na bodźce, stale analizuje otoczenie czy też posiada silne poczucie sprawiedliwości. 

Druga część odnosi się, w dużym uproszczeniu, do tematu akceptacji własnej osoby. Podając przykłady, kobieta wyjaśnia, jak wyglądają reakcje obronne osoby nadwydajnej i skąd się wzięły. Zaznacza przy tym, że proces kształtowania się tych mechanizmów rozpoczyna się już w dzieciństwie. Podkreśla wówczas, że w cale nie jest łatwo zaakceptować swoją wyjątkowość, zwłaszcza tej grupie ludzi.

Na końcu w trzeciej części odnajdziemy kilka porad dotyczących, jak radzić sobie z ciągłym “mieleniem” informacji czy zmianami nastroju. Wśród pomysłów pojawia się m.in. mapa myśli i kotwiczenie nastrojów. 

Dwa obozy

Książka została napisana lekkim i prostym językiem. Odnajdziemy w niej kilka ciekawostek dot. np. wskaźnika IQ. Niestety autorka mocno zaszufladkowała ludzi dzieląc je mocną, gruba linią na dwie odmienne grupy, które nie są w stanie znaleźć porozumienia. Oczywiście wspomina, że porozumienie jest możliwe, ale bardzo ciężkie, gdy nie zna się swojego “mózgowego” profilu). Prawopółkulowcy i lewopółkulowcy są niestety przedstawieni jako dwa przeciwstawne obozy, różniące się “okablowaniem” przez co niezdolne, w standardowym modelu, do porozumienia się. 

Prawe jest lepsze

Christel Petitcollin jako osoba zajmująca się nadwydajnymi nie uniknęła też ustawienia ich na swego rodzaju piedestale, gdyż często w sposób nieprzychylny opisuje tych “normalnych”. Oprócz tego, można jej wytknąć błąd logiczny gdyż cechę logicznego myślenia raz przypisuje jednej grupie jako coś co ich wyróżnia, a raz drugiej grupie. Opis nadwydajnych jest tak pozytywny, jakby nie mieli żadnych wad, poza genialnym umysłem. W efekcie otrzymujemy obraz prawopółkulowych geniuszy, znacząco lepszych niż cała reszta społeczeństwa. 

Gdzie leży ziarno prawdy?

Zdecydowanie brakuje mi tutaj przytoczenia konkretnych badań naukowych dot. “okablowania” i jego wpływu na osobowość/cechy charakteru. Właściwie nie ma w tym nic dziwnego, gdyż zaprezentowany podział uważa się za mit, a działanie schematu przypisuje się samospełniającej się przepowiedni (wystarczy mocno zgłębić temat). W związku z tym, Christel Petitcollin nie uniknęła powtarzania tych samych stwierdzeń różnymi słowami w książce (o wyjątkowości, wrażliwości, ciągłym dociekaniu). W ten sposób druga część stanowi właściwie przeredagowaną część pierwszą, a trzecia powtórzenie dwóch poprzednich z dodanie w każdej z nich kilku nowych informacji.

Trzeba pamiętać przy tym, że każdy z nas jest inny oraz wyjątkowy, niezależnie od tego, jakie ma “okablowanie”.

Oprawa graficzna

W oczy rzuciło się także niedopasowanie okładki oraz tytułu książki mocno odbiegający od treści, gdyż poradnik zawiera się w mniej niż 70% książki. Pozycja zdecydowanie nastawiona na marketing.

***

Jeżeli poszukujecie czegoś lekkiego do czytania i ciekawią Was inne, niekoniecznie zgodne z domeną nauki, spojrzenia na świat, to możecie śmiało przeczytać tę książkę. Pamiętajcie jednak, że nie zawiera ona prawdy objawionej i zawsze do poradników psychologicznych powinno podchodzić się z dystansem (jak do innych książek).

Źródło grafiki: wydawnictwofeeria.pl

Szczegóły:

Liczba stron: 232

Numer wydania: I

Data pierwszego wydania: 24.04.2019

Data tego wydania: 24.04.2019

Wydawnictwo: Feeria