Zestawienia książek

⏳ 10 min 27 s

Książki postapokaliptyczne

Książki postapo czyli innymi słowy książki postapokaliptyczne, w których znajdziemy wizję świata po takiej czy innej zagładzie. Ludzie próbują się odnaleźć w tej nowej rzeczywistości, bez znanych nam wygód i dostępności produktów. Ci, co ocaleli walczą tam o przetrwanie.

Lista książek postapokaliptycznych:

  • Księga bezimiennej akuszerki – Meg Elison
  • Droga – Cormac McCarthy
  • Jestem legendą – Richard Matheson
  • Listonosz – David Brin
  • Głowa Kasandry – Marek Baraniecki
  • Silos – Hugh Howey
  • Świat po wybuchu – Julianna Baggott
  • Przegląd końca świata – Mira Grant
  • Uniwersum Metro
  • Aleja potępienia – Roger Zelazny
  • Bastion – Stephen King
  • Łabędzi śpiew – Robert McCammon
  • Ostatni brzeg – Nevil Shute
  • Kantyczka dla Leibowitza – Walter Miller
  • Enklawa – Ann Aguirre
  • Opowieści z postapokaliptycznej aglomeracji – Bartek Biedrzycki
  • Gwiazdozbiór Psa – Peter Heller
  • Piąta fala – Rick Yancey
  • Księga M – Peng Shepherd
Książki postapokaliptyczne - lista

Powieść postapokaliptyczna “Księga bezimiennej akuszerki” Meg Elison z 2014 (w Polsce wydana stosunkowo niedawno) przenosi czytelników do świata wzorowanego naszym, lecz z tą różnicą, że został on opanowany przez dziwną chorobę. W jego winku ludzkość została zdziesiątkowana, a przede wszystkim kobiety. Ciąża i poród oznaczają śmierć dla matki i dziecka, ale to nie przeszkadza mężczyznom niewolić i wyżywać się na płci żeńskiej. Bohaterka powieści, gdy tylko zorientuje się w sytuacji świata postanawia ukryć to kim jest i za wszelką cenę przetrwać w tym okrutnym świecie.

Lista na Lubimy Czytać: klik!

“Droga”, której autorem jest Cormac McCarthy z 2006 to książka zaliczana do kultowych. Ukazuje świat po wielkiej katastrofie, w wyniku której praktycznie życie na ziemi praktycznie przestało istnieć. Główni bohaterowie to ojciec i syn wyruszający w podróż. W jej czasie będą się skupiać na przetrwaniu pod szarym niebem, które od dawna nie jest już błękitne. Po drodze będą oglądać to, co pozostało ze świata – zgliszcza, trupy i kości.

“Jestem legendą” to powieść Richarda Mathesona z 1954 roku z motywem wampirów, ale bez tej ciągłej walki z nimi. Przedstawiony świat to świat już po zagładzie. Robert Nevill od trzech lat mieszka w opuszczonym przez ludzi świecie, gdyż jakimś cudem okazał się odporny na rozprzestrzeniającą się zarazę. Zarażeni polują nocą, uwielbiają ludzką krew i można zabić ich tylko osinowym kołkiem. Pomimo próby przetrwania Robert wysyła także widomości licząc na to, że gdzieś oprócz niego jest jeszcze ktoś, kto ocalał.

Książka “Listonosz” autorstwa Davida Brina z 1985 zbiera czytelników do świata po apokalipsie, w którym Gordon Krantz zostaje tytułowym listonoszem. Znajduje on bowiem kurtkę należącą kiedyś do listonosza i zaczyna w niej podróżować podając się za pracownika poczty. Podróżując od miast do miasta spotyka różnych ludzi pogrupowanych w małe społeczeństwa i swą postawą sprawia, że zaczynają się zmieniać. Powieść też w interesujący sposób pokazuje, jak bardzo katastrofa może wpłynąć na zachowania ludzie i jakie są tego skutki.

Polska powieść “Głowa Kasandry” Marka Baranieckiego z 1985 roku pokazuje świat po wojnie atomowej, która zdziesiątkowała ludzkość. Główny bohater Teodor Hornic przemierza zgliszcza cywilizacji i rozbraja pozostałe głowice nuklearne. Głównym celem jego podróży jest jednak dotarcie do legendarnej, największej bomby – tytułowej Głowy Kasandry. Teodor chce w ten sposób zabiec kolejnym wybuchom, które mogłyby zniszczyć te resztki życia na Ziemi, które jeszcze pozostały.

Książki postapokaliptyczne - lista

“Silos” Hugha Howeya to trylogia ukazująca znany nam świat, ale przed i po apokalipsie. W pierwszym tomie zatytułowanym „Silos” obserwujemy historię ludzi, którzy przetrwali kataklizm i mieszkają w wielkich, podziemnych silosach. Akcja przenosi czytelnika do jednego z nich, w którym osoby nie chcące się podporządkować nakazom zostają wypuszczane na zewnątrz, do skażonego świata. „Zmiana” natomiast rozgrywa się przed katastrofą i pokazuje, kto, jak i dlaczego spowodował apokalipsę. „Pył” stanowi zwieńczenie trylogii i ukazuje jak zmienił się świat ocalonych, którzy żyli w silosie nr 18 po wybuchu powstania.

Cykl “Świat po wybuchu”, którego autorem jest Julianna Baggott, liczy sobie obecnie trzy tomy, z czego dwa zostały przetłumaczone na język polski. „Nowa Ziemia” i „Nowy Przywódca” ukazują śwait, w którym ludzie żyją podzieleni na dwa główne obozy – Czystych mieszkających pod Kopułą oraz Wyrzutków, którym przyszło żyć pośród zgliszczy świata po katastrofie. W pewnym momencie dojdzie do zderzeniach się tych światów. Pressia żyjąca pośród zmutowanych i ruin spotka Partridge pochodzącego ze sterylnego świata.

Książki postapokaliptyczne - lista

Na “Przegląd Końca Świata” Miry Grant w języku polskim składają się trzy główne tomy “Feed”, “Deadline” i “Blackout” oraz prequel “Countdown”. Natomiast w języku angielskim części jest więcej. Pierwszy tom ukazują świat po tym, jak wirus zamienił ludzi w krwiożercze zombie. Drugi, którego akcja dzieje się po części poprzedniej kiedy ludziom zagraża kolejna epidemia, a w tle czai się spisek. Trzeci tom został opisany w podobnym tonie i zawiera opowieść o kolejnym wirusie, spiskach i próbach ratowania świata przed zagładą.

Książki postapokaliptyczne - lista

“Uniwersum Metro” w tym momencie jest już bardzo rozbudowane i rozgrywa się w świecie po apokalipsie. Zapoczątkowały go powieści Dmitrya Glukhovskyego “Metro 2033”, “Metro 2034” i “Metro 2035” rozgrywające się w świecie, który zniszczył konflikt atomowy. Akcja powieści dzieje się w moskiewskim metrze, w którym schronili się ocaleńcy, a wśród nich Artem – główny bohater.

W „Metrze 2033” główny bohater Artem mieszkający w WOGN-ie, czyli najbardziej wysuniętej na północ stacji moskiewskiego metra, otrzymuje trudne zadanie. Jego celem jest przekazanie ostrzeżenie o niebezpieczeństwie, całkiem nowym, do centrum metra czyli do stacji Polis. Na jego barkach będzie spoczywać wielka odpowiedzialność ponieważ od tego, czy mu się uda zależy przyszłość wszystkich ludzi chroniących się we wszystkich zakątach tego metra.

„Metro 2034” to drugi tom trylogii, w którym przenosimy się o rok do przodu i po raz kolejny będziemy obserwować zmagania mieszkańców metra z nowym zagrożeniem. Specjalny odział składający się z Ahmeda, starego i niespełnionego kronikarza Homer, odnalezionego wojownika Hunter i córki wygnanego naczelnik Saszy wyruszy do stacji Sewastopolskiej, aby rozwiązać zagadkę tajemniczych zaginięć i nowych form życia.

Ostatni tom trylogii, czy „Metro 2035” dzieje się mniej więcej rok po wydarzeniach z poprzedniej części i opowiada o dalszych losach bohatera z tomu pierwszego.

„Aleja potępienia” Rogera Zelaznego z 1967 roku przenosi nas do świata po wojnie nuklearnie, w którym zdziesiątkowani ludzie żyją w małych społecznościach w północnych Stanach. Główny bohater, czyli Hell Tanner dostaje za zadanie przewieźć szczepionkę z Los Angeles do Bostonu. Te brutalny członek gangu motocyklowego wyrusza tytułową Aleją i będzie się mierzyć z licznymi zagrożeniami, aby uratować ludzi na wschodzie byłych Stanów i być może odkupić swoje winy.

„Bastion” Stephena Kinga to obszerna, bo licząca ponad 1100 stron, powieść z 1990 roku, która uznawana jest za klasyk. Obserwujemy w niej cały proces zagłady ludzkości, do której doprowadziła broń biologiczna, a konkretnie wirus. Ci, co ocaleli mają dziwne sny i wizje, które zwiastują pojawienie się Wysłanników Dobra i Zła. W ten sposób ludzie zostają podzieleni na dwa obozy, którym przyjdzie ze sobą walczyć.

Dwutomowy cykl Roberta McCammona Łabędzi śpiew jest mało znany i w Polsce praktycznie już nie do dostania w wersji papierowej. W powieściach tych poznajmy kilku różnych bohaterów, którym przyszło żyć w zniszczonych wojną atomową Stanach Zjednoczonych. Postacie te mają niecodzienne zdolności lub są w posiadaniu niezwykłych, można by rzec, magicznych przedmiotów. Czy jednak uda im się ocalić tych, którzy przetrwali?

„Kantyczka dla Leibowitza” Waltera Millera z 1959 roku ukazuje świat po zagładzie nuklearnej, gdzie ci, co przetrwali zwracają się przeciwko naukowcom obwiniając ich za wojnę. Ocaleli pogrążają się w wojnie, która doprowadza do chaosu i coraz większych zniszczeń. Ostoją spokoju pośród szaleństwa jest klasztor św. Leibowitza, gdzie mnisi starają się chronić dotychczasowych dorobek ludzkości. Jednakże i im przyjdzie zmierzyć się z szaleństwem, jakie opanowało postapokaliptyczny świat.

Główny trzon cyklu „Enklawa” Ann Aguirre liczy cztery tomy i podobnie jak Metro Glukhovskyego pokazuje ludzi żyjących pod ziemią, ponieważ na Powierzchni nie da się żyć. W głębokich tunelach mieszka społeczeństwo podzielone na trzy główne grupy: Łowców, Robotników i Reproduktów. W wieku piętnastu lat każdy mieszkaniec dostaje swój „przydział” i pracuje dla dobra ogółu. Główni bohaterowie, czyli Karo i Cień, będą napotykać różne trudności i poznaj też życie poza tunelami. Na język polski przetłumaczono tylko dwa tomy i noszą one tytuły: „Enklawa” oraz „Patrol”.

„Opowieści z postapokaliptycznej aglomeracji” Bartka Biedrzyckiego liczą trzy tomy i wchodzą w skład serii „Fabryczna Zona” od wydawnictwa Fabryka Słów. Pierwszy tom, czyli „Kompleks 7215” przenosi nas do warszawskiego metra i do okresy dwudziestu lat po wojnie atomowej. Główny bohater, czyli Borka będący dowódcą oddziału stalkerów wyrusza poza w miarę bezpieczny obszar metra do Puszczy Kampinoskiej. Celem misji jest odnalezienie jednej z kwater dowodzenia.

Druga część, czyli „Stacja: Nowy Świat” opisuje wojnę domową w tunelach warszawskiego metra pomiędzy emerytowanym kapitanem wojska polskiego oraz ambitnym kapralem, który zdezerterował. „Dworzec Śródmieście” – ostatnia część – kontynuuje przygody stalkera Borka i ujawnia wszelkie tajemnice, które pojawiły się w tej trylogii.

Trylogia „Piąta fala”, której autorem jest Rick Yancey, przedstawia historię Ziemi zaatakowanej przez obcych. Kosmici w kilku falach przetrzebili ludzkości i chodzą między ocalałymi wyglądając jak zwykli ludzi. Casie, główna bohaterka, będzie się starać przeżyć pośród ruin znanego jej świata i dołączy do mierzących się z kosmicznym przeciwnikiem ocalałych. Ci co, przetrwali będą walczyć z tajemniczy najeźdźcą, który chce zgładzić mieszkańców Ziemi. Na trylogię składają się tomy: „Piąta fala”, „Piąta fala. Bezkresne morze” oraz „Piąta fala. Ostatnia gwiazda”.

„Księga M” autorstwa Penga Shepherda to stosunkowo nowa, bo z 2018 roku, i dość nietypowa powieść postapo. Świat w niej ulega zagładzie, gdyż ludzie tracąc cień tracą wspomnienia i zapominają o tym, jak żyć. Ory, czołowa postać wyrusza w podróż przez ten upadający świat i będzie się mierzyć z chaosem, jaki zapanował. Jego celem jest odnalezienie swoje żony Maxine, która straciła cień i uciekła od niego.

O czym są książki postapokaliptyczne?

Powieści postapokaliptyczne są klasyfikowane albo jako fantastyka, konkretnie fantastyka naukowa albo jako horrory. Ich akcja pokazuje nam zazwyczaj dwa różne okresy w dziejach Ziemi. Jeden z nich to okres zagłady ludzkości, który najczęściej spowodowany jest zabójczym wirusem (często w połączeniu z motywem zombie) lub jakąś wojnę nuklearną pustoszącą Ziemię. Wówczas dowiadujemy się bardzo szczegółowo jako doszło do apokalipsy i jak ona przebiegała. Zdarza się też, że w dalszych częściach otrzymuje opis życia bohaterów w świecie po zagładzie.

Drugim opisywanym okresem jest czas już po zagładzie świata jaki znamy, kiedy to zdziesiątkowani ludzie muszą żyć w nowych i często bardzo trudnych warunkach – bez technologii, z niewielkimi zasobami, niejednokrotnie w skażonym środowisku pomiędzy zmutowanymi zwierzętami. Bardzo często w takich powieściach pokazane są różne grupy ludzi walczących między sobą o zasoby czy o miejsce do życia. Po wojnach nuklearnych bohaterowie takich powieści nieraz zmuszeni są chować się pod ziemią lub żyć w specjalnych strefach, które nie uległy skażeniu. W tego typu książkach postapo przyczyny i sam proces zagłady są tylko zarysowane z pomocą najważniejszych informacji.

Nie ulega jednak wątpliwości, że wszystkie książki postapokaliptyczne różnią się od siebie, ale niejednokrotnie pokazują ludzi od tej najgorszej strony. Bardzo często bowiem przedstawiają człowieka, który nie tyle walczy o własne przetrwanie, co dąży do osiągnięcia takiej czy innej władzy drogą terroru i przemocy. Jest to jednak bardzo prawdziwy obraz, mocno nawiązujący do naturalnego prawa, że wygrywa silniejszy, czy to siłą mięśni czy to swoim sprytem.